Nazywam się Michał i przedstawię wam moją historię
Mam 15 lat, włosy ciemny blond , 178 cm wzrostu i czasami chodzę na siłownię.
Jestem po prostu zwykłym chłopakiem.
Mam dziewczynę która ma na imię Kasia , jest o rok starsza ode mnie i chodzę z
nią około 1,5 roku.
Zawsze chciałem się z nią pobawić w zabawy typu lizanie stóp , kobieca dominacja ale
wstydzę się jej o tym powiedzieć.Podoba mi się kilka koleżanek z klasy i z poza niej
np.Joanna – ciemnowłosa,wysportowana dziewczyna,chodzi ze mną do klasy , ale nie
zwraca na mnie szczególnej uwagi.Czasami odezwiemy się do siebie słowem albo powiemy cześć.
Tyle o mnie i dziewczynach a teraz zacznę opowieść
Wszystko zaczęło się na dyskotece szkolnej na zakończenie roku szkolnego.
Ja jak każdy wypiłem trochę alkoholu i byłem już trochę podpity więc było całkiem fajnie.
Wyszedłem na dwór trochę się przewietrzyć i zapalić szluga , wtedy spotkałem joannę po
której też było widać że trochę wypiła.Poprosiła mnie o jedną fajkę więc jej dałem.
Zaczeliśmy rozmawiać na różne tematy aż w końcu doszło do tematu sexu.
Porozmawialiśmy chwilę na ten temat i przechodziliśmy niedaleko takiej szopy w
pobliżu szkoły – wtedy Joanna zaczęła mnie pytać czy jest dla mnie atrakcyjna ,a
ja na to ,że tak , jest ładna i ma fajny charakter.
Asia na to ,że jeśli tak to możemy wejść do tej szopy i chwilę pogadać.
Z lekką obawą odpowiedziałem na to pytanie ,że tak.Gdy weszliśmy do szopy usiedliśmy na
drewnie ,które leżało na ziemi.Chociaż na dworze zaczynało się już ściemniać ,
w szopie nie było bardzo ciemno bo było kilka dziór w dachu.
Asia zaczęła gadać o tym , że wyobrażała sobie nas jak się kochamy i zapytała czy nie
moglibyśmy trochę tak…
Ja na to :
-mam dziewczynę
-to nic
-nie mam kondomów
-ja mam
-no aleee… tak nie bardzo…
-ee tam ..
szybkim ruchem rozpięła mi pasek od spodni, potem ściągnęła spodnie razem z bokserkami i
wzięła do buzi mojego sterczącego na baczność penisa.Zaczęła robić z nim to i tamto , a
jak już skończyła to powiedziała – “Teraz czas na ciebie mój malutki”
Zaczęłem wtedy lizać jej mokrą cipkę (jak w każdych opowiadaniach nie?
ale co tu innego napisać…)
No więc lizałem jej tą cipkę a ona krzyczała- noo prawie krzyczała “szybciej!”
Potem zrobiliśmy jeszcze kilka rzeczy (sami wiecie jakich) , pocałowalismy się namiętnie i
rozeszliśmy się do domów.
Nazajutrz około 11 usłyszałem pukanie do drzwi , otworzyłem je , patrzę a tu Joanna:
- cześć
-cześć
-mogę wejść
-wejdź …
Nikogo nie było w domu – siostra poszła do koleżanki , rodzice pojechali zrobić zakupy a
ja siedziałem sam w domu i nie miałem co robić.
Szliśmy z Asią na górę usiąść przy komputerze .
Asia:
-Przepraszam za wczorajsze , byłam trochę napita i…
-nic się nie stało , ważne że dobrze się bawiliśmy – powiedziałem uśmiechając się
spytałem Asi czy chce herbaty albo kawy – odparła że kawy z mleczkiem .
Poszedłem na dół zagrzać wodę i zrobić kawę.
Przyniosłem kawę na górę a Joasia do mnie :
-widzę że lubisz stópki i kobiety dominujące w “stadzie”
Przypomniało mi się że nie wyłączyłem stron z filmikami i opowiadaniami o stópkowej tematyce
-no…eee…no taak
Zaczerwieniłem się a Asia powiedziała , że nie ma się co wstydzić , czytała gdzieś , że
wielu mężczyzn ma taki swój mały fetysz i zapytała mnie czy mogę jej wymasować stópki
bo ją bolą.Ja na to ,że tak , oczywiście i odrazu zdjęłem jej skarpetki i zabrałem się
do masowania, dodała ,że są trochę spocone po porannym joggingu – ale to chyba nie problem
prawda ? , uśmiechnęła się do mnie.
Odparłem że nie , to żaden problem , zawsze mogą byc spocone , lubię to .
-to fajnie , zdążyłam cię od wczoraj polubić.
Przez ok. dwie godziny, może dłużej masowałem , całowałem i robiłem różne rzeczy z
nią i jej stópkami aż w końcu przyszła moja siostra i popsuła nam zabawę.Na szczęście
nie nic nie widziała.

Powiedziala do mnie bierz mnie wiec wstałem i powoli zaczolem w nią wchodzic uderzyłem mocniej aż cicho jękneła. Ruchałem ją chwile po czym poczułem ze dochodzimy oboje spytałem sie gdzie tryskac ona ze do srodka spytalem napewno? ona rzekła tak biore tabletki wiec strzeliłem doszlismy w ym samym momencie. chwile po tym ubralismy sie i wyszlismy zaplacilismy i poszzlismy coś zjeść. Jak zjedlismy poszlismy w strone sklepow spowrotem lecz ona skrecila do toalet wiec poszedlem za nią by poczekac lecz ona zlapala mnie za reke i zaprowadzila do kabiny

znow zaczelismy sie calowac i piescic tym razem bez ceregieli usiadlem na desce klozetowej i kazalem sie jej nabic weszla na mnie szyko i podskakiwala energetycznie i szybko znow doszlismy w tym samym momencie i znow strzelilem w nią po czym uklekla i jeszcze zaczeła go wylizywac do czysta ubralismy sie i poszlimy do kina. Myslalaem ze to konice wrazen i ze pojdziemy na jakas komedia czy cos podobnego ale poszlismy na horror bylismy tylko my na sali wiec usiadlismy w ostatnim rzedzie i ogladajac film Ania przestraszyla sie czego i przytulila sie mocno po czym powiedziala ze ona ogladac tego nie bedzie i uklekla przedemna i znow robila mi dobrze gdy znow strzelilem zammienilismy sie rolami i ja doprowadzilem ja moim jezykiem do orgazmu lizac jej cipke i dziurke potem uklekla a ja na zmiane wbijalem sie w cipke i dupke po czym skonczylem w dupce…

Od tego czasu jestesmy razem i kochamy sie mocno oraz często jeżdzimy do manufaktury odkrywajac nowe ciekawe miejsca…

Dzwonek rozległ się dokładnie dwadzieścia minut później. Kiedy Bartek otworzył drzwi, w progu stała Ewelina. Była brunetką o ciemnych, głębokich oczach, nieco śniadej cerze i była nieco niższa od Bartka. Nigdy nie miała idealnej figury, a mimo to przyciągała męski wzrok jak magnes, niekiedy lepiej od kobiety o wymarzonych kształtach. Ewelina przykuwała także i wzrok Bartka. A ten, gdy został teraz sam…
— Cześć — Ewelina weszła do mieszkania i pocałowała go w policzek. Poczuł zapach słodkich perfum i delikatność jej skóry na swojej twarzy. Spojrzała mu głęboko w oczy i podała mu przyniesiony przez siebie prezent: dwie butelki białego wina. Zdawało mu się, że ta chwila trwała całą wieczność. — Nie mieli innego… — Ewelina uśmiechnęła się szerzej.
— Cześć — rzucił Bartek z trudem, powstrzymując się przed objęciem jej i pocałowaniem jej gorących ust. — Wystarczy to, co jest — wziął jej kurtkę i powiesił na wieszaku przy drzwiach. Przeszli do salonu. — Zaskoczyłaś mnie.
Ewelina zaśmiała się krótko.
— Lubię zaskakiwać… — poklepała jego klatkę piersiową. Pogłaskała go, a po chwili jakby się zawstydziła i cofnęła rękę. Na jej twarzy pojawił się rumieniec.
— Usiądź i rozgość się. Przyniosę korkociąg, kieliszki i coś do jedzenia — powiedział Bartek i ruszył w stronę kuchni.
— Daj spokój, pomogę ci — Ewelina posłała mu szeroki i szczery uśmiech.
Bartek nie protestował.
Przeszli do kuchni.
Wyjął plastikową tacę z szafki, kieliszki oraz korkociąg. Z szafki obok wyciągnął ciastka.
— Napijesz się kawy? — zapytał, sięgając po filiżanki i pudełko z kawą.
— Czemu nie — Ewelina rozejrzała się po pomieszczeniu. Czyste, dobrze zadbane… aż trudno było uwierzyć, że wyłącznie za sprawą mężczyzny. — Mieszkasz sam? — to pytanie wyrwało się Ewelinie niespodziewanie dla niej samej. Chciała się z niego wycofać, ale nie wiedziała jak. Zresztą czego by nie powiedziała, i tak nie miałoby teraz większego znaczenia.
Bartek pokiwał twierdząco głową.
— Tak. Półtora miesiąca temu rozstałem się z Marzeną.
— Nie chciałam… nie wiedziałam…
— Wiem — pokiwał wolno głową.
Spojrzeli na siebie i zamilkli. Tysiące, miliony myśli przelatywały im przez głowy, ale żadna z tych tysiąca, miliona myśli nie była na tyle odważną myślą, by wypowiedzieć ją na głos.
Przez dłuższy moment badali się wzrokiem. Podeszli do siebie i zbliżali się coraz bliżej. W końcu zna-leźli się wystarczająco blisko siebie, że nie mieli już szansy odwrotu. Bartek wyciągnął rękę i sięgnął dłoni Eweliny. Musnął jej smukłe palce. Była to kolejna chwila, która wydawała mu się być wieczno-ścią. Ich twarze, ich usta i nosy zbliżyły się tak bardzo, że czuli na sobie wzajemne oddechy. Bartek podniósł drugą rękę chcąc pogładzić jej policzek, ale w tym momencie zagotowała się woda i zagwizdał czajnik.
Czar wieczności prysł.
— Zrobię kawę — Bartek odwrócił się, wziął czajnik i nalał gorącej wody do przygotowanych wcze-śniej filiżanek. Kuchnię wypełnił aromat świeżo zaparzonej kawy. Postawił filiżanki na tacy, obok kieliszków, korkociągu i ciastek. — No, to możemy iść na ucztę — uśmiechnął się do Eweliny.
Ewelina odwzajemniła mu się tym samym, ale nie tak szczerze.
Przeszli do salonu. Bartek postawił tacę na ławie i usiedli na kanapie.
Bartek wziął korkociąg i korek głośno wyskoczył z butelki. Biały trunek w kieliszkach odbił światło kinkietów, symetrycznie rozmieszczonych na ścianach salonu.
— To co, za dawne czasy? — Bartek podniósł kieliszek do toastu.
— Za dawne czasy — powiedziała Ewelina i w salonie rozległ się dźwięk uderzanego o siebie szkła.
Milczeli przez moment.
— Całkiem nieźle się tu urządziłeś — Ewelina wzięła kolejny łyk wina, rozglądając się dookoła.
— To Marzena zadbała o wystrój — Bartek odstawił kieliszek na ławę. — Ja nie miałem na to czasu.
— Muszę przyznać, że Marzena ma dobry gust — rzuciła mu dziwne spojrzenie i speszona podniosła kieliszek do ust.
Bartek uśmiechnął się mimo woli.
— Chyba masz rację…
Ewelina po raz kolejny oblała się rumieńcem i strzepała z ubrania niewidzialny pyłek kurzu. Gdyby mogła, zapadłaby się teraz jak najgłębiej pod ziemię. Co on sobie o niej pomyśli? Wzięła następny łyk wina. W takim tempie zaraz się upije…
— A co u ciebie? — Bartek sięgnął po ciastko.
Ewelina odstawiła pusty kieliszek.
— Mam już dość tej roboty w banku. Ciągłe latanie, załatwianie wszystkiego na wczoraj… Ale bez tego ani rusz… nie ma życia.
Kiedy skończyła się pierwsza butelka wina, Bartek otworzył następną.
Siedzieli blisko siebie, lekko stykając się udami.
Ewelina zadrżała.
— Zimno — powiedziała krótko i zaczęła rozcierać ramiona. Czując, że otoczenie kręci się coraz bar-dziej, oparła głowę na piesi Bartka i zamknęła oczy.
Ten objął ją ramieniem.
Był to może skutek wypitego alkoholu, a może działanie feromonów. Kto wie?
Wdychał zapach jej włosów, jednocześnie głaszcząc ją po głowie.
Ewelina westchnęła cicho. W myślach prosiła Bartka, żeby siedzieli tak i żeby nie przerywał tych z pozoru niewinnych pieszczot. Wtuliła się w niego jeszcze mocniej.
Bartek położył rękę na ramieniu Eweliny i zaczął ją masować, starając się tym samym ogrzać jej cu-downe ciało. Nie dość, że Ewelina wiedziała jak bardzo jest atrakcyjna, to umiała to jeszcze wyrazić poprzez ubiór. Dżinsy idealnie pasowały do jej smukłych nóg, a bluzka, jakby specjalnie niedopięta, odsłaniała fragment jej kształtnych piersi.
— Coś się stało? — Bartek usłyszał jej głos i wyrwał się z zamyślenia.
Spojrzał na nią i dostrzegł jej niewyraźną minę.
— Słucham?
— O czym myślisz? — spytała, podnosząc wzrok do góry.
Milczał.
Ewelina uśmiechnęła się niewinnie.
— Możesz powiedzieć.
— Ja…
— Wiesz dlaczego do ciebie przyszłam? — spytała.
Bartek pokiwał przecząco głową.
— Nie chciałam być dzisiaj sama… — westchnęła i poczuła, że serce bije jej mocniej. Oswobodziła się z jego objęć i usiadła twarzą naprzeciw niego. Rozpięła bluzkę, powoli odsłaniając przed nim swoje jędrne ciało.
Bartek poczuł się nieswojo. Widział jak piersi Eweliny pokrywają się gęsią skórką (częściowo z chłodu, ale zapewne też z podniecenia), a sutki twardnieją muskane jej smukłymi palcami.
— Dotknij ich — powiedziała. Była spragniona, spragniona uczuć, fizyczności…
Bartek teraz czuł jej oddech na sobie.
— Ewelina, nie wiem czy powinniśmy…
— Proszę… — wyszeptała mu do ucha.
Popatrzył na nią i nie czekając dłużej położył ręce na piersiach Eweliny, a potem zaczął lekko pieścić i głaskać ich delikatną skórę. Ewelina zdjęła bluzkę i siedziała teraz przed nim półnaga. Bartek zrozu-miał jej intencje i też zdjął koszulkę, odsłaniając swój średnio wysportowany tors. Ewelina nie protestowała, kiedy niespodziewanie pocałował ją w usta, a ich języki dotknęły się lekko. Wtulili się w siebie, pozostając tak na dłuższą chwilę. W końcu nie wytrzymał i wpił się ustami w jej szyję. Ewelina westchnęła, a jej oddech stał się głębszy i przyspieszony. Nie przestając obsypywać ją pocałunkami, zszedł po jej dekolcie z powrotem do jej pięknych piersi. Spełniały się jego marzenia. Ewelina zamknęła oczy i przygryzła wargę, kiedy Bartek wziął w usta jej prawego sutka i pociągnął lekko. Pisnęła cicho i puścił brodawkę. Ewelina otworzyła oczy i uśmiechnęła się. Pogłaskała go po głowie, domagając się więcej. Wstali z kanapy, rozpięła jego spodnie i pomogła mu się z nich wyswobodzić. Bartek odwdzięczył się jej tym samym i teraz oboje byli tylko w bieliźnie. Ewelina z powrotem usiadła na kanapie i rozchyliła nogi, tak żeby Bartek mógł stanąć jak najbliżej niej. Położyła się. Bartek położył rękę na jej brzuch i zjechał do majteczek z cienkiego materiału. Wsunął rękę i jednym pociągnięciem rozdarł je na dwie części. Łono Eweliny było cudowne, a delikatne włoski na wzgórku starannie zadbane.
— Och! — Ewelina krzyknęła z zaskoczenia i podniecenia.
Jedną ręką położył na jej udzie, a drugą pogładził jej piersi. Czuł silne podniecenie.
— Pragnę cię — powiedziała, przyciągając go mocniej do siebie.
Ich usta ponownie złączyły się w pocałunku. Po chwili znów zaczął pieścić jej piersi, ale teraz robił to zdecydowanie i odważnie. Założył jej ręce za głowę, a ustami muskał dekolt oraz miejsca pod pachami, tam gdzie skóra jest wyjątkowo cienka i szczególnie podatna na wszelkiego rodzaju pieszczoty. Na efekty nie czekał długo. Już po chwili Ewelina zaczęła mruczeć i pojękiwać. Uwolnił jej ręce i zszedł niżej. Językiem wodził wokół jej pępka, wywołując u niej dreszcze przyjemności. Ewelina zgięła nogę w kolanie, zachęcając Bartka do szybszego i odważniejszego działania.
Nachylił się nad nią, wziął w dłonie jej piersi i ustami zaczął pieścić miejsca pod nimi.
— Jak dobrze… — wzdychała Ewelina, całkowicie oddając się pieszczotom Bartka. Czuła, że jest bliska szczytu.
— Nie wytrzymam — usłyszał jej słaby, błagalny głos.— Nie wytrzymam. Bartek, proszę…
Nachylił się nad nią i wszedł w nią, samemu będąc już u kresu wytrzymałości.
Ewelina zamknęła oczy i poczuła ciepło, którego od dawna nie zaznała.
Niemal w tej samej chwili stracili kontakt z rzeczywistością.

Obudził się następnego dnia rano.
Po Ewelinie została mała kartka stole:

„Wyjeżdżam na stałe do Anglii. Mój mąż leży w klinice, ma raka. Został mu miesiąc życia. Popełniłam błąd”.